Instagram
خیر مقدم و تذکری دوستانه به انجمن یادگیری الکترونیکی

از سال ۱۳۸۵ که همراه با جمعی از متخصصان و علاقمندان موضوع آموزش و یادگیری الکترونیکی، هر ساله در کنفرانس‌های علمی مرتبط شرکت می‌کردیم، یکی از مهم‌ترین کمبودهای این حوزه را نبودن نهادی فراگیر،‌ معتبر و مرجع می‌دانستیم که به این‌گونه فعالیت‌ها انسجام ببخشد و موضوع رها شده و بدون متولی آموزش الکترونیکی را در ایران تقویت کند. همواره آرزو و خواسته دوستان این بود که انجمن علمی تخصصی و مستقلی ایجاد شود و ساماندهی و پشتیبانی فکری این عرصه را بر عهده گیرد. چند سالی این ایده در حد حرف و آرزو مطرح بود و هیچ فرد یا سازمانی در این باره اقدامی نمی‌کرد. اما سرانجام در سال ۱۳۹۰ این سد با همت عالی جمعی از متخصصان و فعالان این حوزه شکسته شد و انجمن علمی یادگیری الکترونیکی ایران (یادا) شکل گرفت.


در این میان باید از نقش مؤثر و بی‌بدیل دوست عزیز و بزرگوارم جناب آقای دکتر غلامعلی منتظر که پیگیری‌ها و تلاش ایشان، سهم فراوانی در به نتیجه رسیدن این طرح و عملی شدن این ایده داشت، یاد کرد و از ایشان و سایر عزیزانی که به عنوان هیئت مؤسس این نهاد ارزشمند، پیشگام این مسیر بودند، صمیمانه تقدیر و تشکر نمود. بدون تردید،‌ این اقدام بزرگ را باید مهم‌ترین رخداد تاریخ آموزش الکترونیکی کشور به‌شمار آورد و آغاز به کار این نهاد علمی را به همه علاقمندان و فعالان عرصه آموزش و یادگیری الکترونیکی تبریک گفت.

اینجانب که خود، افتخار عضویت پیوسته در این انجمن را دارم و با هیئت محترم مدیره آن همکاری می‌کنم، از ماه‌ها پیش بنا داشتم تأسیس انجمن را تبریک و خیر مقدم عرض کنم؛ اما منتظر بودم فعالیت‌های آن شکل بگیرد و پایگاه اطلاع‌رسانی انجمن در شبکه اینترنت، کامل‌تر شود تا معرفی آن، با فایده و تأثیرگذاری بیشتر همراه باشد. اما اکنون که نزدیک به یک سال از تأسیس انجمن می‌گذرد و هنوز فعالیت و اطلاعات چشمگیری در این پایگاه اینترنتی دیده نمی‌شود و فعالیت‌های این انجمن نیز جز برنامه سخنرانی‌های ماهانه، نمود چندانی نداشته است، به نظرم رسید این تبریک دیرهنگام را با هشدار و تذکری دوستانه همراه سازم.

اگر چه تأسیس این نهاد علمی، امیدهای فراوانی را زنده کرد و تحولی بزرگ را در مسیر تقویت و توسعه این فناوری آموزشی رقم زد و همین اقدامات انجام شده نیز ارزشمند و راهگشاست، ولی اگر نتوانیم به شایستگی از این فرصت مغتنم استفاده کنیم و انتظارات فراوانی را که از این جایگاه می‌رود، برآورده سازیم،‌ به مرور شاهد حاکم شدن روح یأس و بی‌انگیزگی در این عرصه خواهیم بود و چه بسا کار به جایی برسد که شرایطی به‌مراتب دشوارتر و آشفته‌تر از گذشته را شاهد باشیم. لذا امیدوارم مسئولان محترم انجمن، شتاب فعالیت‌های آن را بیشتر و پویایی، تعامل و نشاط را بر فضای کاری و ارتباطی آن حاکم کنند.

به نظر می‌رسد مهم‌ترین مانع در این مسیر، در اختیار نداشتن افرادی است که علاوه بر تخصص، تجربه و علاقه، برای پیشبرد برنامه‌های انجمن وقت کافی نیز اختصاص دهند. اگر چه اکثر اعضای محترم هیئت مدیره، از اساتید برجسته و مدیران توانمند دانشگاهی هستند، ولی اشتغال فراوان آنها به دیگر فعالیت‌های علمی و اجرایی، عملا فرصت چندانی را برایشان باقی نگذاشته است تا به برنامه‌ریزی و پیگیری امور انجمن بپردازند. تجربه و واقعیت‌های جامعه نیز نشان می‌دهد که توقع وقت‌گذاری جدی و درازمدت افراد در کارهایی که شغل موظف آنها تلقی نمی‌شود، توقع بیجایی است.

پیشنهاد مشخص این است که با جلب حمایت سازمان‌هایی که در این زمینه مسئولیت و بودجه دارند و نیز فعال‌کردن طرح‌های درآمدزا، امکان استفاده از وقت افرادی توانمند فراهم گردد و با تکیه بر آنها، برنامه‌هایی کلان،‌ تدوین و اجرا شود. امید است از این رهگذر،‌ گام‌های مؤثرتری در مسیر توسعه یادگیری الکترونیکی در ایران برداشته و راه پیشرفت و آگاهی، هموارتر شود.

مسیر فناوری اطلاعات کلیه حقوق مادی و معنوی برای نویسنده محفوظ است.

پشتیبانی